Zgromadzenie Sióstr Miłoszierdzia św. Wincentego a'Paulo

Siostry Miłosierdzia prowadzą przedszkole mieszczące się przy ulicy Warszawskiej 45 w trzech grupach wiekowych od 3 do 6 lat, które jest czynne od poniedziałku do piątku od 6:30 do 16:00.

Telefon 095 732 26 92


Zgromadzenie zostało założone w XVII wieku we Francji przez św. Wincentego a Paulo /1581-1660 / i św. Ludwikę de Marillac /1591 - 1660 /. Św. Wincenty otwarty na natchnienia Ducha Świętego odkrył nędzę materialną i duchową swoich czasów i poświęcił swoje życie służbie ewangelizacji ubogich. W tym też czasie zgłosiła się Małgorzata Naseau - prosta, wiejska dziewczyna - prosząc, by mogła pomagać ubogim. Przeniknięta miłością prawdziwie ewangeliczną, zajęła się najbardziej opuszczonymi. Jej przykład był pociągający. Dnia 29 listopada 1633 roku św. Ludwika de Marillac zgromadziła wokół siebie pierwsze dziewczęta - to był początek Zgromadzenia. Początkowo Siostry zajmowały się chorymi w ich domach, potem również w szpitalach, dziećmi porzuconymi, galernikami, rannymi żołnierzami, uchodźcami, starcami, więźniami i wszelkiego rodzaju osobami potrzebującymi pomocy. Jeszcze za życia Założycieli, na prośbę królowej Marii Ludwiki Gonzagi, w 1652 roku Siostry Miłosierdzia zostały posłane do Polski. Opiekowały się chorymi, zajmowały się wychowaniem dzieci i sierot, a w czasie wojny ze Szwedami w 1655 r. opiekowały się rannymi żołnierzami. W 1712 r. utworzono Polską Prowincję Sióstr Miłosierdzia z Domem Centralnym w Warszawie. Czas rozbiorów Polski przyniósł utrudnienia w zarządzaniu Prowincją. Aby móc dalej prowadzić dzieło św. Wincentego i św. Ludwiki trzeba było dokonać podziału Polskiej Prowincji według granic zaborów.

Aktualnie istnieją trzy Prowincje:
˘ warszawska , ul. Tamka 35, 00-355 Warszawa
˘ chełmińska , ul. Dominikańska 40, 86-200 Chełmno
˘ krakowska , ul. Warszawska 8, 31-155 Kraków
Wezwanie, które usłyszały pierwsze Siostry jest tym samym, które i dziś rozbrzmiewa w świecie, powołując i gromadząc Siostry Miłosierdzia. Ojciec Święty Jan Paweł II w roku 1997 powiedział: "Charyzmat Księdza Wincentego jest paląco aktualny"

Siostry Miłosierdzia w duchu wierności charyzmatowi nadal poświęcają się całkowicie Bogu i prowadząc życie wspólnotowe służą Chrystusowi obecnemu w ubogich w duchu ewangelicznej pokory, prostoty i miłości.

Historia Sióstr Miłosierdzia w Gorzowie Wielkopolskim

Wielki exodus ludności polskiej zamieszkującej wschodnie tereny Polski przedwojennej podzieliły również Siostry Miłosierdzia. Siostry ze Lwowa i pozostałych terenów przejmowanych przez Związek Radziecki wraz z ludnością polską przewiezione zostały na Ziemie Odzyskane. Tak więc już 22 października 1945 r. Siostry znalazły się w Gorzowie Wlkp. Natychmiast podejmują pracę: w sierocińcu, w szpitalu, w ambulatorium. W Caritasie prowadzą kuchnię dla ubogich i szwalnię. W roku 1946 otwierają dwa przedszkola, a 1947 trzecie. Od września 1946 roku Siostry podejmują pracę w Niższym Seminarium Duchownym przy ul. Warszawskiej. Następnie pomagają w urządzaniu Kurii Diecezjalnej i sprowadzeniu sióstr Elżbietanek do Gorzowa. Z bardzo skromnych zapisów dowiadujemy się, że na początku w samym Gorzowie w 5 domach było około 50 Sióstr: Na skutek polityki władz, po roku pracy Siostry musiały najpierw odejść z sierocińca, gdzie opiekowały się 76 dzieci w wieku od 6 miesięcy do 15 lat. Od 1950 roku "Caritas" przejęty przez władze państwowe, systematycznie usuwa Siostry najpierw z kancelarii, a potem z kuchni dla ubogich, szwalni i ambulatorium.

W latach 1961/62 wymówiono Siostrom pracę w przedszkolach przy ul.30-goStycznia i Chodkiewicza. Zamknięto też prywatne przedszkole przy ul. Warszawskiej. W roku 1960 zostaje zlikwidowane przez władze Niższe Seminarium Duchowne, a w rok później Wyższe Seminarium Duchowne zostaje przeniesione do Paradyża wraz z 7 Siostrami, które posługiwały tam do 1985 r. Podobny los spotykał Siostry pracujące w szpitalu. W roku 1947 zatrudnionych było 35 Sióstr, w 1949 r. 9 Sióstr zostaje zwolnionych. Stopniowo zmniejsza się liczba Sióstr pracujących w szpitalu. W 1963 było ich zaledwie16, a w 1968 już tylko 6. W roku 1983 odeszła ze szpitala ostatnia Siostra i choć w tym czasie była możliwość zastąpienia odchodzących nowymi - władze nie wyraziły na to zgody. Tylko nieugięta postawa dyrekcji szpitala i lekarzy sprawiła, że Siostry mogły pozostać w szpitalu po 1961 roku. Powoli przekształcała się posługa Sióstr - odchodząc z jednych dzieł podejmowały inne.

I tak po 1960 roku Siostry realizują swój charyzmat służąc w parafiach: katechizują dzieci, odwiedzają chorych po domach. Pielęgniarki podejmują pracę w domach opieki w innych miejscowościach. Od 1972 roku na skutek zamknięcia kolejnego domu przy ul. Mieszka pozostaje w Gorzowie Wlkp. tylko jeden dom przy ul. Warszawskiej 45.

Obecnie Siostry pracują w szkołach jako katechetki w parafiach: Podwyższenia Krzyża Świętego, Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny . Na terenie Parafii Świętokrzyskiej Siostry Miłosierdzia prowadzą od 1989 przedszkole dla dzieci w wieku od 3 - 6 lat, obsługują kościół Krzyża Świętego, prowadzą grupę Wincentyńskiej Młodzieży Maryjnej . Wspólnie z Caritas i Stowarzyszeniem św. Wincentego prowadzą kuchnię dla ubogich, świetlicę dla dzieci oraz wspierają rodziny wielodzietne i ubogie.